و امام سيّد الساجدين على بن الحسين عليهما السّلام در دعاى چهل و سوم صحيفه در خطاب به هلال ماه فرمايد : « أيها الخلق المطيع الدائب السريع المتردّد في منازل التقدير ، المتصرف في فلك التدبير . . . » كه فلك را به تدبير - كه يك امر معنوى است - اضافه فرموده است كه تعبيرى بسيار لطيف است بدان حد كه بايد گفت : « يدرك و لا يوصف » . چنان كه سماء يعنى آسمان در قرآن و خبر به معناى مطلق بلندى آمده است ، خواه بدان معناى بلندى طبيعى عالم شهادت مطلقه كه از آنجا باران نازل مىشود ، و خواه بدان معناى روحانى ماوراى طبيعت كه از آنجا حقائق و معارف و علوم روحى نازل مىشود . به تحقيقى تام كه در شرح فصّ 58 فصوص فارابى در كتاب « نصوص الحكم بر فصوص الحكم » تقرير و تحرير كرده‌ايم . ( ص 404 - 428 ، ط 1 ) . جالبتر اينكه فلك نصف النهار كه دائرهء نصف النهار است در روايت تعبير به « حلقه » شده است كه هرگاه شمس در آن حلقه داخل شود هنگام زوال اوست كه ظهر آن افق فرا رسيده است ، يعنى اول زوال ظهر است ؛ چه تعبير شريف و شگفت و شيرين و دلنشين . حديث چهارم باب اوقات صلوات خمس از كتاب مستدرك وسائل بالإسناد عن الإمام الحسين بن الإمام على بن أبى طالب عليهم السّلام قال : جاء نفر من اليهود إلى رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم إلى قوله : قال النبي : إنّ الشمس عند الزوال لها حلقة تدخل فيها فإذا دخلت فيها زالت الشمس . . . . ( مستدرك الوسائل ، ج 1 ، ص 188 ، ط 1 رحلى ) دربارهء اين حديث قال و قيل شده است كه چگونه آفتاب بدان بزرگى در حلقه‌اى داخل مىشود ، و خود اين حلقه چگونه حلقه‌اى است ؟ ! و به همين سبب استبعاد در صحت اسناد حديث ، تفوّه به تأمل و ترديد شده است . و ليكن جاى هيچ گونه دغدغه نيست ، چه اينكه مراد از حلقهء ياد شده دائرهء نصف النهار است كه در روايت از آن تعبير به فلك نصف النهار نيز شده است ، چنان كه در كتاب غارات به اسنادش از اصبغ بن نباته روايت شده است كه قال عليه السّلام :